My Toy Story -- Toy Collection experience.. :)

Ansaya ng toy collection namin sa Divisoria kanina..! ^___^

Nakakatuwa kasi first time ang December ko ay bago... Kung dati, tulad ng ibang tao abala lang ako sa pagbili ng damit para sa christmas party, pagandahan ng regalong matatanggap...

Ngayon hindi na self-centered ang pasko ko..! (and I'm proud of it.. xD)

Ang pasko ko ngayon eh para sa kawang-gawa.. Para sa mga orphan sa boystown.. :)

Pero kanina ko lang din nadiskubre ang mga sumusunod..

1. Hindi mo dapat husgahan ang tao sa kanilang appearance...

Halos andami na naming napuntahang stall kanina sa divisoria... Karamihan puro dilaw ang may-ari.. Sa pag-aakala kong sila ang nakakaangat eh sila ang unang magbibigay ng mga laruan pero HINDI!

May magsasabi sayo kesyo "wara dito yung may-ari"(eh ikaw nga/related ka dun sa may-ari eh!)

"Wara na daw silang mga sirang laruan"(nakita ko nga sa gilid nya may mga tambak ng laruang sira-sira.. O.o)

At ang pinakamalalang sinabi ng mga DILAW samin... "Aris kayo dito... Sira nyo tinda ko!"

Antindi ng galit ko sa mga dilaw.. xD

Pero may saving-grace padin ang divisoria... Si ateng Buntis na "sales lady" at si kuyang Muslim..

Si ateng buntis na Sales Lady hindi nagdalawang isip na magbigay ng laruan. Scrap lang hinihingi namin pero binigyan kamio ng bagong bago! :)

Si kuya namang Muslim... Hindi man kami nya binigyan pero "maayos" naman sya kausap he treat human as human kumbaga... Hindi tulad nung mga DILAW.. Hilatsa palang ng mukha ALAM na!

2. May mga pinoy din talagang mapagsamantala

Oo may mapagsamantala... sa LANGUAGE BARRIER! Ahahaha...

Hindi ko makalimutan yung matapobreng babae...

*Background*Sa isang stall andaming tao eh puro DILAW yung bantay/sales lady.. Si ate kakapasok lang so marami pang "NAUNA" sa kanya

Yung babae may kinuha na laruan sabay sigaw "Magkano to?!" eh hindi napansin "How Mats?!"

Hindi parin pinansin..

Sabi ni ate "P*tang ina naman eh! Iningles mo na Tinagalog pa wala parin!"

Hindi naman ako dun sa mura naiinis eh.. Naiinis ako kasi pagkatapos nun yung babaeng DILAW na sinabihan nya nakangiti pa syang sinagot na "Ano po yon?"

Oo may malditang mga DILAW pero meron paring HINDI!

3. Masaya gumawa ng bagay na hindi para sayo.

Kasi tayo pag gagawa ang palagi nating iniisip eh.. "anong mapapala ko dyan"... Pero pag nagawa na natin yung bagay na yon dun mo marerealize.. Hindi lang pala palagi dapat sarili ko ang isip ko..

Nagulat nga ko kasi mas kumapal mukha ko na manghingi (which is I'm not used to)

4. WALA AKONG TALENT sa aspetong to. xD

Ahahahahha... Kung yung iba pag sinabihang wala mangungulit pa.. Ako edi wag agad.. :D

Sana napag-aaralan sa eskwelahan ang pagpapahaba ng pasensya ako unang mag-eenroll.. ;)

Sana po kayo din let's make a change to our traditional christmas.. :)

BTW.. Simula na ng Simbang Gabi!

Comparative Vertebrate Anatomy... ^___^

Lumipas na ang isang Sem na wala akong post! :D

Eto mga highlights nang nangyari...

1. Nag Skin at Dissect na kami ng PUSA! Uh Yeah! *like*!

Eto mga pics.. ^__^

http://www.facebook.com/album.php?aid=36629&id=100000175246926&l=0f2ea66529

2. Pati mga shark pinakialamanan na namin.... HAMMERHEAD! *like* ulit! xD

Pics!

http://www.facebook.com/album.php?aid=27909&id=100000175246926&l=d137ead183

3. Eto naman random pictures sa Compa Verteb... ^___^

http://www.facebook.com/album.php?aid=28414&id=100000175246926&l=403801a16b

Balik-loob... :D Ahahaha

A year and more before another entry! (Emo pa ng entry na to.. :) )

Narealize ko na sa tuwing umuuwi pala ako galing sa school eh palagi akong takbong-lakad. Parang palagi nalang may nagbabalak kumuha sa bag ko… O cellphone… O mp3… at ang mas malala buhay. Pero hindi ko napapansin na sa tuwing ginagawa ko yon maraming akong namimiss na (significant things)... Tulad nalang nang bagong kabit na bumbilya sa poste, malinis na kalye, batang naglalaro sa kalsada, mga nagbanggaang sasakyan, ngiti ng tindera pag nakakabenta, maski bagong pinturang footbridge..! (kahit na saying sa pondo ng Pilipinas o.O).

Kakaalis ko lang ng simbahan nun… Hindi ko masyado naintindihan yung homily ni Father dahil sa pagsasalita nya (isipin nyo nagsasalita ang isang maikli ang dila ng English na mabilis… Ayun.). Hindi ko maipaliwanag pero ang gaan ng pakiramdam ko… Hindi preoccupied ang utak sa academics o sa tungkulin… Wala… Kung ano lang ang nakikita ko yun lang ang laman ng utak ko.Bilgang pumasok sa isip ko tong mga tanong na to… Bakit nga ba ang bilis ko maglakad? Bakit kelangan mag over-take sa ibang mga tao para makauwi? Ano nga bang hinahabol ko? at… Bakit nga ba ako natatakot?

Pagtapos mo magsimba pumunta ako ng mall para mamili ng gamit ang kumain.. (tokyo-tokyo... MASEBO!(: )Pagkaalis ko sa mall, habang naglalakad, ginawa ko ang pinakaayaw ko.. Ang paglalakad na parang nasa buwan… Habang naglalakad ako, dun ko na realize sa isang iglap pala puwede ka mamatay… Kahit anong iwas mo, darating din ang panahon na bigla nalang titigil sa pagtibok ang puso mo… walang katiyakan ang buhay. Nung mga panahong ding yun sabi ko sa sarili ko “Ba’t nga ba ako natatakot mamatay? E darating din naman lahat ng tao dun… Sa araw-araw na pagdaan ko sa footbridge eh pare-parehas na mga mukha ang nakikita ko, bat pa ko natatakot sa kanila?”

Napaisip ako at naalala ko si God. “Ah matagal nga din pala akong nawawala... “. Kinwestyon ko din ang existence nya at ang mga miracles nya scientifically… Nasimula nang humina ang Faith ko nung mga panahong yun… Hindi na nagsisimba, sinisiraan ang diyos sa ibang tao… at marami pang mga kamalian ang nagawa ko nung mga panahong yun. Masaya ako sa mga napag-aaralan namin sa Science mga ATP, cellulase, muscle, entropy,mitosis, meiosis… Pero parang may kulang… Spiritual… I forgot the man who brought Science to life… He who made the sun, earth and those organisms which is said to be the origin of life…

To end this… Ang masasabi ko lang eh.. IM BACK! ^_____________^

“In the same way, there will be more joy in heaven over one sinner who says, ‘I’m sorry,’ than over ninety-nine people who think they are so good they don’t need God’s help.”